Academic journal article Literator: Journal of Literary Criticism, comparative linguistics and literary studies

Het Gezicht Van De Oorlog-Het Gezicht Van De Ander: Epifanie Van Het Gelaat in Die Son Struikel Van Dolf Van Niekerk

Academic journal article Literator: Journal of Literary Criticism, comparative linguistics and literary studies

Het Gezicht Van De Oorlog-Het Gezicht Van De Ander: Epifanie Van Het Gelaat in Die Son Struikel Van Dolf Van Niekerk

Article excerpt

Abstract

The face of war--the face of the Other: Epiphany of the visage in Die son struikel by Dolf van Niekerk

Traumatic war experiences are crucial in shaping the identity of Diederik Versveld, the main character in Doff van Niekerk's Die son struikel (The sun stumbles). In this article I want to explore the war experience that the protagonist has to deal with, its literary adaptation, and the construction of the protagonist's identify. I indicate that the three stages of Diederik's development are closely connected to the concrete philosophic contents of the novel The thought of Emmanuel Levinas serves as my interpretative framework. Central to Oiederik Versveld's experience of war is the reduction of the subject to merely and impersonally existing, to il y a ("there is".). In my opion Levinian concepts are useful in outlining the route to a better understanding of the protagonist's experience of the war. In analysing the processing of the trauma of war Levinas' notion of the epiphany of the face of the Other can be helpful The encounter with the Other in the faces of other people plays a crucial role in Diederik's attempt to come to terms with his experiences of war and death. In Totalite et Infini (Levinas, 1961:188) the French philosopher wrote: "The epiphany of the face unlocks humanity".

Opsomming

Het gezicht van de oorlog--her gezJcht van de Ander: epifanie van het gelaat in Die son struikel van Dolt van Niekerk

Traumatische oorlogservaringen zijn bepalende elementen van de identiteitsvorming van Diederik Versveld, het hoofdpersonage van Die son struikel van Doff van Niekerk. In mijn bijdrage wil ik dieper ingaan op de beleving van de oorlog waarover de hoofdfiguur zich heen moet zetten en de literaire bewerking van dat proces als ook op de identiteitsvorming van het personage. Ik laat zien dat de drie stadia in de ontwikkeling van Diederik met concrete filosofische inhouden van de roman nauw verbonden zijn, Het gedachtegoed van Emmanuel Levinas vormt voor mij het interpretatief kader, Het is de ervaring van de reductie van het subject tot het onpersoonlijke zijn-zonder.meer, het il y a ("er is"), die de kern uitmaakt van de oorlogservaring van Diederik Versveld. Levinasiaanse begrippen markeren volgens mij een geschikte toegangsweg om de beleving van de oorlog door het hoofdpersonage te begrijpen. Levinas" visie op de epifanie van het gelaat van de Ander kan in de analyse van de verwerking van het oorlogstrauma behulpzaam zijn. De ontmoeting van de Ander in gezichten van andere mensen speelt een cruciale rol in de manier waarop Diederik zijn ervaring van oorlog en dood tracht te boven te komen; de Franse filosoof schreef in Totalite et Infini (Levinas, 1961:188): "De epifanie van her gelaat ontsluit de mensheid:

**********

1. Probleemsfelling

De Franse denker Emmanuel Levinas radicaliseerde het denken over bet subject door de (her-)definiering van bet subject in morele termen als verantwoordelijkheid-door-en-voor-de-Ander. In zijn erkenning van het bestaan van een morele vraag geeft Levinas toe (dit in tegenstelling tot de meeste wijsgerige en theologische verklaringen) dat het duister is wat wordt gevraagd, onduidelijk of aan die vraag voldaan is en onzeker of er niet meer is gevraagd dan gegeven. De cruciale kwesties van zijn filosofie luiden: wanneer geldt de verantwoordelijkheid, waar begint ze en waar houdt ze op.

   Eenvoudig gezegd komt bet erop neer dat het gedrag van mensen
   gevolgen heeft voor andere mensen. Mensen moeten zich dit
   realiseren. Maar hier moet het niet bij blijven. Ze moeten deze
   verantwoordelijkheid niet uit de weg gaan. Ze moeten als het ware de
   verantwoordelijkheid accepteren, de verantwoordelijkheid moet
   onvoorwaardelijk zijn. Deze verantwoordelijkheid wordt des te
   sterker naarmate de Ander zwakker wordt. Kinderen en dieren kunnen
   geen weerstand bieden, dictators en directeuren wel. … 
Search by... Author
Show... All Results Primary Sources Peer-reviewed

Oops!

An unknown error has occurred. Please click the button below to reload the page. If the problem persists, please try again in a little while.