Academic journal article Tydskrif vir Letterkunde

Hybrid Self-Representation and Performance in Breytenbach's travelogues/Hybridische Zelfpositionering En Performance in Breytenbachs Reisverhalen

Academic journal article Tydskrif vir Letterkunde

Hybrid Self-Representation and Performance in Breytenbach's travelogues/Hybridische Zelfpositionering En Performance in Breytenbachs Reisverhalen

Article excerpt

Inleiding

In deze studie wordt de aandacht op twee reisverhalen van Breytenbach gericht die als voorbeeld dienen van autobiografisch schrijven waarin de voortdurende zoektocht van de schrijver naar zijn identiteit binnen de complexiteit van het nieuwe Zuid-Afrika aan bod komt.

Sinds het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw heeft Breytenbach een belangrijke plaats in het politieke en sociale debat in Zuid-Afrika ingenomen. De publiekelijke discussies over zijn meer recente kunst en schrijfwerk dat na 1990 verschenen is, zoals Painting the Eye(1993), Boklied (1998) en Die Toneelstuk (2001), als ook over zijn felle kritiek op de marginalisering van Afrikaans in het nieuwe Zuid-Afrika, weerspiegelen de controversiele maar ook onmiskenbaar belangrijke positie die Breytenbach als Afrikaans schrijver en intellectueel inneemt binnen de veranderende Zuid-Afrikaanse culturele en socio-politieke omgeving.

Sinds zijn (eerste) autobiografische tekst, 'n Seisoen in Paradys (1976), publiceerde Breytenbach een reeks teksten rondom zijn eigen leven in de daaropvolgende jaren, namelijk The True Confessions of an Albino Terrorist (1984), Return to Paradise (1993) en Dog Heart--A Travel Memoir (1998). Met deze reeks autobiografische teksten levert Breytenbach steeds direct en indirect commentaar over hoe problematisch het is voor een balling (of emigre, of wereldburger) om zijn identiteit vast te stellen. Alhoewel de beelden van een balling en een zwerver algemeen bekend zijn in het oeuvre van Breytenbach, komen deze identiteitsproblemen van de schrijver scherper naar voren in zijn latere reisverhalen zoals Return to Paradise en Dog Heart, die in de nieuwe culturele en socio-politieke omgeving geplaatst zijn. De keuze van deze twee reisverhalen is onder meer gebaseerd op het feit dat ze na 1990 geschreven zijn en dat de verhouding tussen identiteitsvorming en socio-culturele context duidelijk getoond worden tegen de achtergrond van de radicale socio-politieke transformatie in Zuid-Afrika.

In dit artikel wil ik bespreken hoe Breytenbach door de volgehouden hybridische zelfpositionering het identiteitsprobleem van de Afrikaner in het postapartheidsera weerspiegelt, en hoe hij op die manier zijn sociale en culturele identiteit aan het (her)construeren is.

Het reisverhaal als een hybridisch genre

De 'reis' is een belangrijk element voor de twee teksten: zowel Dog Heart met de ondertitel "A Travel Memoir', als Return to Paradise, bieden een hybridische samenstelling van de fysieke reis die Breytenbach onderneemt (wat hen als reisverhaal karakteriseert) en de innerlijke zoektocht van de verteller naar zijn identiteit (wat de teksten als autobiografisch doen voorkomen). Het idee dat het leven uiteindelijk een reis is, blijkt bijvoorbeeld in de vertellers aanhaling van Pessoa in Return to Paradise (76): "To live is impossible; to travel perhaps ...", of in de woorden van Outa Lappies in Dog Heart (165): "Life is a journey [...] It is a never-ending story. A man without the trace of his travels has no life to speak of. How can you remember if you have not travelled?" De werkelijke reis als de metaforische reis van het leven is uiteindelijk een zoektocht naar de identiteit. Terwijl de schrijver in zijn teksten steeds zijn positie als zwerver, balling of nomade manifesteert, laat hij de lezer zien hoe de aanhoudende liminale positionering van de reiziger-verteller onthuld wordt als de hybridische eigenschap van de identiteit. Naar aanleiding van deze twee reisverhalen van Breytenbach waarin de empirische waarneming van de reiziger met zijn zelfontdekking gecombineerd wordt, kunnen we de hybridische aard van het reisverhaal als een sub-categorie van autobiografisch tekst onderzoeken.

In het conventionele reisverhaal viel de focus in de vertellingen meestal op de ontmoeting met het nieuwe land (mensen en plaatsen) en de reisvertellers hebben zich ingespannen om die nieuwe feiten aan de lezers over te dragen. …

Search by... Author
Show... All Results Primary Sources Peer-reviewed

Oops!

An unknown error has occurred. Please click the button below to reload the page. If the problem persists, please try again in a little while.