Vast

By Glorie, Ingrid | Literator: Journal of Literary Criticism, comparative linguistics and literary studies, December 2004 | Go to article overview

Vast


Glorie, Ingrid, Literator: Journal of Literary Criticism, comparative linguistics and literary studies


Het is de ultieme openingszin. Maar als ze opkijkt naar zijn verweerde gezicht, weet ze dat hij de waarheid spreekt. Dan pas dringt het tot haar door wat hij werkelijk gezegd heeft, ademloos, elk woord benadrukkend om het cliche te omzeilen.

"Ik ken jou, maar het is lang geleden. De lagere school, weet je nog? Ik zat bij meester Vliegenthart en jij zat--wat was het--twee, drie jaar daaronder?"

"Drie jaar," knikt ze. Ze is verbaasd over de stelligheid van haar eigen antwoord. Verbaasd over de helderheid waarmee die hele vergeten kinderwereld zich opeens weer aan haar opdringt. Alles weet ze nog. Het gegil van de kinderen op de speelplaats. De sensatie van achterna gezeten worden, van hard wegrennen en de grond onder je voeten zien vervagen, van struikelen en kapotte knieen. De geur van verveling in het bedompte klaslokaal, van striemende regenvlagen tegen de hoge ramen. Ze weet zelfs zijn naam nog.

"Nooit gedacht dat ik je hier nog eens zou tegenkomen," zegt ze. Ze neemt een slokje van de espresso die hij voor haar heeft neergezet en kijkt rond. Een zwartgelakte bar met een gebaksvitrine ernaast, een tiental tafeltjes met strak vormgegeven stoelen, daarachter het museumwinkeltje met ansichtkaarten, Delftsblauw aardewerk, zilveren lepeltjes en boeken over de geschiedenis van de streek.

Door de openstaande terrasdeuren kan ze de aan haar zorg overgeleverde Japanners over de aangeharkte paadjes van de proeftuin zien drentelen. Trouwhartig buigen ze zich voorover om de naambordjes bij de lege perken te ontcijferen, alsof de zwierige Latijnse namen een belofte inhouden die pas volgend voorjaar zal worden ingelost.

Vanochtend heeft ze, met een blik op de zinkgrijze najaarslucht, nog overwogen of ze ze maar niet liever moest meenemen op een rondrit door Amsterdam. Maar dat zou in strijd zijn met een van de gouden regels uit de toeristenindustrie. Ze hadden betaald voor bollenvelden en dus kregen ze bollenvelden, ook al viel daar in dit jaargetijde nauwelijks wat te beleven. Anders konden ze zich er achteraf over beklagen dat de verwachtingen die het reisprogramma had opgeroepen, niet waren beantwoord.

Met nog steeds diezelfde helderheid kan ze zich opeens weer herinneren wat deze jongen, deze man, bedoelt ze, in zijn jeugd had willen worden. Hij was toch dat enge joch dat elke woensdag over de akkers zwierf, op zoek naar pijpenkoppen, schedels van veldmuizen, potscherven en achtergebleven Duitse granaten? Hij vond ze nog ook en vaak nam hij ze mee naar school om ze aan meester Vliegenthart te laten zien. Ar-che-o-loog. Van wat hij wilde worden, konden de andere kinderen het woord niet eens uitspreken. Nu vindt ze hem terug als uitbater van het plaatselijke museumcafe.

Hij negeert het misprijzen in haar woorden en wrijft over de opbollende buik onder zijn voorschoot. Hij volgt haar blik en glimlacht.

"Ja, ik heb hier zo mijn eigen koninkrijkje opgebouwd", zegt hij. "Nu valt hier niet veel te beleven, maar je moet eens in het voorjaar komen. Dan zit het hier hutje-mutje."

"Natuurlijk." Niet alleen de werking van haar geheugen verbaast haar, maar ook de mildheid waarmee ze naar hem luistert, zijn gezicht aftast naar sporen van teleurstelling. Haar lichaam veert op. Voor het eerst die dag trekt de hoofdpijn weg die vanaf het moment dat ze is opgestaan als een mistsluier over haar gedachten heeft gelegen. Of was diezelfde doffe mist er al eerder geweest, gisteren, vorige week? Maar nu is ze weer helemaal scherp. Alles in haar bereidt zich voor om hem te troosten en met een compliment voor zijn lekkere koffie en zijn gezellige winkeltje de pijn om zijn vervlogen jongensdromen te verzachten.

"En jij?" vraagt hij, met een blik op haar Japanners. Ze hebben zich tegen de muur van de oude schuur opgesteld, tussen de antieke sorteermachine en de zakken met bollen. Om beurten maakt er zich een uit het tableau los voor alweer een groepsportret. Alles wat ze in twaalf dagen over Europa te weten zijn gekomen, is weggeschreven naar de geheugenruimte van hun digitale camera's. …

The rest of this article is only available to active members of Questia

Upgrade your membership to receive full access to:

  • Questia's entire collection
  • Automatic bibliography creation
  • More helpful research tools like notes, citations, and highlights
  • Ad‑free environment

Notes for this article

Add a new note
If you are trying to select text to create highlights or citations, remember that you must now click or tap on the first word, and then click or tap on the last word.
One moment ...
Default project is now your active project.
Project items
Notes
Cite this article

Cited article

Style
Citations are available only to our active members.
Upgrade your membership to cite pages or passages in MLA 8, MLA 7, APA and Chicago citation styles.

(Einhorn, 1992, p. 25)

(Einhorn 25)

(Einhorn 25)

1. Lois J. Einhorn, Abraham Lincoln, the Orator: Penetrating the Lincoln Legend (Westport, CT: Greenwood Press, 1992), 25, http://www.questia.com/read/27419298.

Note: primary sources have slightly different requirements for citation. Please see these guidelines for more information.

Cited article

Vast
Settings

Settings

Typeface
Text size Smaller Larger Reset View mode
Search within

Search within this article

Look up

Look up a word

  • Dictionary
  • Thesaurus
Please submit a word or phrase above.
Print this page

Print this page

Why can't I print more than one page at a time?

Help
Full screen
Items saved in your active project from this article
  • Highlights & Notes
  • Citations
Some of your highlights are legacy items.

Highlights saved before July 30, 2012 will not be displayed on their respective source pages.

You can easily re-create the highlights by opening the book page or article, selecting the text, and clicking “Highlight.”

matching results for page

    Questia reader help

    How to highlight and cite specific passages

    1. Click or tap the first word you want to select.
    2. Click or tap the last word you want to select, and you’ll see everything in between get selected.
    3. You’ll then get a menu of options like creating a highlight or a citation from that passage of text.

    OK, got it!

    Cited passage

    Style
    Citations are available only to our active members.
    Upgrade your membership to cite pages or passages in MLA 8, MLA 7, APA and Chicago citation styles.

    "Portraying himself as an honest, ordinary person helped Lincoln identify with his audiences." (Einhorn, 1992, p. 25).

    "Portraying himself as an honest, ordinary person helped Lincoln identify with his audiences." (Einhorn 25)

    "Portraying himself as an honest, ordinary person helped Lincoln identify with his audiences." (Einhorn 25)

    "Portraying himself as an honest, ordinary person helped Lincoln identify with his audiences."1

    1. Lois J. Einhorn, Abraham Lincoln, the Orator: Penetrating the Lincoln Legend (Westport, CT: Greenwood Press, 1992), 25, http://www.questia.com/read/27419298.

    Cited passage

    Search by... Author
    Show... All Results Primary Sources Peer-reviewed

    Oops!

    An unknown error has occurred. Please click the button below to reload the page. If the problem persists, please try again in a little while.